Fears

De avonden vind ik persoonlijk een redelijk saai boek. Het boek heeft maar weinig leuke dingen en het is erg cynisch. Het toont een beeld van het leven waar ik me persoonlijk absoluut niet kan vinden, een kant waarbij constant gezeurd wordt zonder iets te veranderen en waarbij alles  zo negatief mogelijk wordt voorgesteld. Het boek leest ook niet zo vlot en heeft vaak een vreemde woordkeuze. Er is ook zo goed als geen actie in te bespeuren. Het hele boek lang werd er eigenlijk niks nieuws verteld. Het volgt steeds deezelfde verhaallijn. We zien een normale dag uit het leven van hoofdpersonage Frits, 's avonds gaat hij weg en 's nachts heeft hij een rare droom. Deze vorm van herhaling zonder actie of zonder een nieuwe factor in te brengen zorgen al snel voor verveling en maken het verhaal ook heel voorspelbaar. Dit heeft als gevolg dat je het boek snel beu wordt. Het is ook bizar en ondanks dat het verhaal een normaal leven beschrijft slaagt het er in om ongeloofwaardig te zijn. Het absolute cynisme en negatieve gaan zo ver dat ik niet lang in het boek kan inleven. Ook de zinnen hadden een vreemde, vaak te lange opbouw. Al deze dingen zorgen ervoor dat dit boek uitlezen niet gemakkelijk was, terwijl je meestal boeken leest om er te kunnen van genieten. Maar de doodsteek is dat je met geen enkel van de personages kunt verbinden. Dit heeft tot gevolg dat de personages je niets kunnen uitmaken, en wat er ook met hen gebeurt kan de lezer niks schelen. Dit is altijd gevaarlijk voor een verhaal, want dan is het ook moeilijk om een lezer te kunnen behouden. Persoonlijk heb ik na dit boek geen zin meer om nog iets van Reve te lezen. Dit terzijde geeft het boek wel een goed inzicht in de gedachten van een sterk verbitterd persoon. Dit komt dan ook uit het echte leven van Gerard Reve, van wie het leven niet makkelijk was in een periode waar homoseksualiteit nog niet aanvaard was. Met dit in gedachten is het niet zo verwonderend hoe negatief het boek is. Ook het einde is sterk teleurstellen. Het boek eindigt zoals het begint. Er is geen actie, geen climax, maar het eindigt zonder dat er ook maar iets belangrijks veranderd is. Dit zorgt er weer voor dat het lezen van dit boek zo nutteloos aanvoelt.

Tot slot: als je dit boek wilt uitlezen moet je echt op je lip bijten om er doorheen te raken. Het cynische ligt er zo dik op dat je het bijna kunt aanraken en er is zo goed als geen evolutie in de personages die al van bij het begin niet interressant zijn. Ik zou dit boek dan ook persoonlijk niet aanraden.